Galicia infinda é unha colleita de poemas a través de vinte anos de traballo de Florencio Delgado Gurriarán, onde as tres primeira partes (Cantarenas, Valdeorras e Castiñeiros) recordan o estilo animista de Bebedeira (Nós, 1934), a súa primeira obra. Mais a novidade chega nas dúas últimas partes, onde inclúe algunhas mostras de poesía civil de temática galega (Varia) e, sobre todo, nos Poemas mexicanos, con novas poesías cun ton distinto e con trazos da cultura mexicana e da música do país, que o autor denominou como exemplos de creoulismo multiétnico.
