Se ves do mar,
a nosa terra empeza
na Costa da Morte.
Anxo Muíños coñece ben os segredos do mundo líquido. Ábresme a porta do Océano? é un poemario feito de agua salgada e travesía, no que o mar se converte en universo, nun cosmo infinito para que naveguen nel ensinanzas, recordos e vivencias. Nos seus versos perséguense a terra e o mar, que dialogan entre eles cun senso integral do amor.
Anxo Muíños baixa ás profundidades marítimas para recuperar pérolas de beleza pechadas entre as valvas dun haiku. As tradicións de Galiza, país do autor, xúntanse coas formas poéticas do distante Xapón, porque, á fin e ao cabo, estas dúas terras están unidas polas ondas dun enorme ceo panoceánico.
Esa irmandade mariñeira tecida coas estacións da vida recoñécese con forza nestes versos.
