NOTA PREVIA (p. 7) -- PROPÓSITO (p. 11) -- A ÉPOCA ANTI-TABÚ (p. 19) -- OS DOUS MODOS DE LOITA COA MORTE (p. 21) -- O aprazamento (p. 21) -- A aceptación (p. 25) -- Maeterlink e Pascal (p. 27) -- A contradicción da nosa época (p. 30) -- A faciana psicolóxica da agonía (p. 32) -- A outra agonía (p. 46) -- A agonía como realidade antropolóxica (p. 53) -- A ocupación da morte (p. 64) -- A vellez como correlato da morte (p. 65) -- A situación corporal do lonxevo (p. 65) -- A situación espiritual do ancián (p. 78) -- A regresión (p. 78) -- A fasquía da regresión (p. 82) -- As dúas soidades (p. 83) -- O síndrome de Dióxenes (p. 86) -- A vellez como "perda" (p. 89) -- Os vellos ilustres (p. 93) -- Paréntese sobre Picasso, a vellez e a morte (p. 97) -- O campo de concentración como vivencia agónica (p. 101) -- Progresión fronte a regresión (p. 105) -- A morte moderna (p. 109) -- A eutanasia (p. 113) -- Antropoloxía do cadáver (p. 122) -- A realidade comunicatica do cadáver (p. 130) -- A arte como mediadora da morte (p. 135) -- A visión totalizadora da morte (p. 145) -- ÍNDICE ONOMÁSTICO (p. 153)
Partindo da analítica existencial heideggeriana (o home como "ser para a morte") e da súa longa experiencia médica, Domingo García-Sabell pasea neste libro arredor do misterio da morte. Misterio, pero tamén feito material, físico, visible, humano. Da tensión entre estes dous polos conceptuais xorde este excepcional ensaio que só aspira, coa humildade que o propio tema demanda, a botar un chisco de entendemento racional sobre o fenómeno da morte, un dos últimos tabús da nosa sociedade.
